Toegankelijkheid in het zwembad. Hoe dan?
- Marianne Nijnuis
- 4 mrt
- 2 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 5 mrt

Ik was bij het zwembad. Heerlijk om weer een paar baantjes te trekken. Naderhand, terwijl ik onder de douche stond, werd ik aangesproken door een medewerker van het zwembad. Met zijn dikke buik leunde hij op zijn zwabber.
‘Mevrouw, is die rollator van u?’
De rollator stond aan de zijkant bij de douches, als compromis, omdat ik er niet mee de zwembadruimte in mag.
‘Jazeker, die is van mij.’
‘Weet u dat deze hier niet mag staan?’
‘Dat weet ik. Maar weet u?’ Ik keek hem aan. ‘Ik heb al aangegeven dat het handig zou zijn als er een zwembadrollator zou komen, zodat ik een vervangend hulpmiddel heb. Maar dat is nog steeds niet geregeld.’
‘Nou, dan pakt u toch de zwembadrolstoel als rollator?’
‘Dat heb ik geprobeerd, maar die is veel te zwaar voor mij.’
‘Nou, dat kan niet waar zijn.’
‘Toch is het zo,’ zei ik, terwijl ik mijn best deed niet met mijn ogen te rollen.
‘Maar vorige week was er nog een klein meisje en die kon er ook mee overweg.’
‘Hartstikke fijn voor dat kleine meisje, maar voor mij is die te zwaar.’
‘Maar dan kunnen we u wel helpen,’ bood hij nog aan.
‘Heel aardig, maar ik wil me graag zelfstandig kunnen verplaatsen. Met een rollator kan dat.’ Ik kon het niet laten: een diepe zucht ontsnapte aan mijn lippen.
‘Nou, dan kunt u de rollator toch in de kleedkamer laten staan?’
‘Nee, dat kan niet.’ Waarom zou ik ’m anders meenemen naar de douches? Dûh! ‘Dat stuk is te ver lopen zonder hulpmiddel.’
‘Nou, dan moet u ’m hier in het pashokje laten staan. Het kan immers niet zo zijn dat die vieze wielen hier in de douche staan, voor je het weet zitten we met heel veel bacteriën.’
Het pashokje is, pak ’m beet, één meter verder. Er zit geen deur tussen, want die mag ik open laten staan. Geen drempel. Maar omdat dit officieel pashokjesruimte is en geen doucheruimte, zou het volgens deze medewerker opeens veel hygiënischer zijn.
‘Tuurlijk, wil ik best doen, op voorwaarde dat u nu écht werk maakt van die zwembadrollator. Het hoeft geen fancy ding te zijn, voor een paar tientjes vindt u er al een op Marktplaats.’
Nou, dat zou hij doen. Hij draaide zich om met zijn zwabber en verdween om een andere vloer hygiënischer te maken, gokte ik zo.
Toen hij weg was, zuchtte ik nog eens diep en draaide ik alsnog flink met mijn ogen. Wat is het toch met sommige mensen die ervan overtuigd zijn dat alleen zij gelijk hebben?
Daags na het plaatsen van deze blog ging ik weer zwemmen en .... jawel! De nieuwe zwembadrollator stond daar te shinen voor mij!
Zo herkenbaar. Niet specifiek met een rollator het zwembad in, maar dat terechtwijzen van een gehandicapt persoon terwijl je geen alternatief aanbiedt dan 'maar u kunt om hulp vragen'.... AARGGHHH. IK WIL GEEN HULP VRAGEN. IK WIL HET ZELF DOEN EN DAT RECHT HEB IK. Of eigenlijk: ik heb dat recht, u faciliteert het echter niet, zodoende bent u degene die hier een overtreding begaat van een grondrecht dat ik heb NET ALS IEDEREEN die goed kan lopen. Grmbl.